Mugicha to herbata przygotowywana z prażonych ziaren jęczmienia. Napój ten jest znany i ceniony w Japonii jako sposób na radzenie sobie z intensywnymi upałami. W przeciwieństwie do tradycyjnych herbat liściastych, mugicha nie zawiera kofeiny, co czyni ją idealnym napojem dla osób w każdym wieku, w tym dzieci i seniorów.
Jak powstaje Mugicha?
Proces przygotowania rozpoczyna się od prażenia ziaren jęczmienia, co nadaje napojowi charakterystyczny, orzechowy smak i aromat. Następnie prażone ziarna są zaparzane w gorącej wodzie, podobnie jak tradycyjna herbata. Napój można pić na ciepło lub, częściej, na zimno – zwłaszcza latem, kiedy jest popularnym sposobem na orzeźwienie.
Rola w Kulturze Japońskiej
Pierwotnie pita głównie w rodzinach zamożnych, jednak wraz z postępem technik prażenia i ograniczeniu kosztów potrzebnych do produkcji herbaty, coraz częściej zaczęła się pojawiać wśród wszystkich grup społecznych.
W japońskich domach mugicha jest często serwowana jako napój do posiłków, zwłaszcza latem, kiedy jej chłodzące właściwości są szczególnie cenione. Ze względu na brak kofeiny i łatwość przygotowania mugicha jest również popularna wśród dzieci i osób starszych, co sprawia, że jest napojem uniwersalnym, odpowiednim dla całej rodziny.
Podczas gorących miesięcy letnich, schłodzona mugicha jest standardowym napojem w wielu japońskich domach. Woda z lodówki, w której moczone są torebki z mugicha, to widok często spotykany w japońskich kuchniach. Dzieci wracające ze szkoły, pracownicy wracający do domu oraz goście – wszyscy mogą liczyć na odświeżający kubek herbaty mugicha.
Mugicha jaką znamy teraz
W okresie Bunka Bunsei na ruchliwych ulicach pojawiały się przydrożne stragany z herbatą jęczmienną.
Młode i piękne kobiety miały zwyczaj witać przy nich klientów, a ludzie chętnie przesiadywali przy przydrożnych kramach i delektowali się herbatą jęczmienną. W epoce Meiji herbata ta była pita w gospodarstwach domowych i stała się napojem rodzinnym. W latach trzydziestych XX wieku, kiedy w zwykłych gospodarstwach domowych popularne stały się lodówki, ludzie zaczęli pić mrożoną herbatę jęczmienną tak, jak robią to dzisiaj. Ogólnie rzecz biorąc, nazwa "herbata jęczmienna" stała się popularna około 1965 roku. Hitachiya Honpo jako pierwsza firma w Japonii opracowała produkt w torebkach, a w 1963 roku zaczęła go sprzedawać pod nazwą "Edo Barley Tea Bag"
Korzyści Zdrowotne
Mugicha nie tylko świetnie smakuje, ale również przynosi wiele korzyści zdrowotnych:
- Brak Kofeiny: Idealna dla osób, które chcą unikać kofeiny.
- Antyoksydanty: Prażenie jęczmienia wydobywa antyoksydanty, które pomagają w walce z wolnymi rodnikami.
- Wspomaganie Trawienia: Ziarna jęczmienia są znane ze swoich właściwości wspomagających trawienie.
- Nawadnianie: Doskonała do nawadniania organizmu, szczególnie w upalne dni.
Warianty i Innowacje
Chociaż tradycyjna mugicha jest niezwykle popularna, istnieją różne warianty i innowacje tego napoju. Niektórzy dodają do niej plasterki cytryny, miodu, lub nawet miętę, aby wzbogacić smak. Mugicha może być również bazą dla bardziej złożonych napojów, takich jak koktajle czy lemoniady.
Jak Przygotować Mugicha?
- na ciepło: Zagotuj 1 litr wody, po czym wrzuć 1 torebkę herbaty Shinkoku Mugicha do gotującej się wody. Po upływie 3-5 minut wyłącz ogień, odczekaj dodatkowe 5 minut i wyjmij torebkę herbaty.
- na zimno: Do dzbanka wypełnionego 1 litrem wody wrzuć 1 torebkę herbaty Shinkoku Mugicha i umieść całość w lodówce na 1-2 godziny. Po upływie tego czasu wyjmij torebkę.
Shinkoku Mugicha od firmy Iseso to herbata, która ma głęboki aromat i intensywnie ciemną barwę. Ziarna jęczmienia zostały poddane procesowi podwójnego prażenia na żeliwnych, głębokich patelniach, dzięki czemu smak, kolor i aromat herbaty są jeszcze wyrazistsze. Shinkoku Mugicha powstała z ziaren jęczmienia sześciorzędowego (jap. rokujō ōmugi) - gatunku, który charakteryzuje się przyjemnym zapachem i wysoką zawartością protein.
Szczerze polecamy i zachęcamy do spróbowania. Przekonaj się czy to smak dla Ciebie ;)
